auto_awesome_motionไฟล์ดิจิทัลที่เกี่ยวข้อง (2 ไฟล์)

chrome_reader_modeเรื่อง

คุยกับผู้อ่าน : การเสพติดและชีวิตในสังคมไทย (นิตยสารหมอชาวบ้าน ฉบับที่ 334 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550)

chrome_reader_modeคำอธิบาย

บทบรรณาธิการในนิตยสารหมอชาวบ้าน ฉบับที่ 333 เดือนมกราคม พ.ศ. 2550 ซึ่งเขียนโดย ศ.นพ.ประเวศ วะสี กล่าวถึงการเสพติดและชีวิตในสังคมไทย ซึ่งได้ให้แง่คิดว่า ทำอย่างไรมนุษย์จะอยู่ร่วมกันอย่างมีศักศรี มีเกียรติ มีความสุข โดยทำให้มีความสมบูรณ์ในตัวเอง ไม่ต้องไปยึดเหนี่ยวพึ่งพิงเสพติดสิ่งใดๆ

chrome_reader_modeบทคัดย่อ

คุยกับผู้อ่าน • นพ.ประเวศ วะสี # การเสพติดและชีวิต ในสังคมไทย เมื่อกว่า ๒๐ ปีก่อน เราเคยรณรงค์ให้เอากาแฟอันออกจากยาแก้ปวด เรื่องมีอยู่ว่าบริษัทยาได้ผลิตยาแก้ปวดที่มีสูตรผสมเป็นเอพิซี ซึ่งประกอบแอสไพริน (Aspirin) ฟีนาซีทิน (Phenacetin) + กาเฟอีน (Caffeine) ในชื่อการค้าต่างๆ ปรากฏว่า ชาวไร่ชาวนาติดยานี้กันเป็นอันมาก บางคนกินถึง ๔-๕ ซองในวันหนึ่งๆ หลายคนมีอาการตกเลือดจากกระเพาะอาหาร เพราะแอสไพริน กาเฟอีนนั้นทำให้คนติดได้เหมือนคนติดกาแฟ ใครติดกาแฟเราก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่เราไม่อยากเห็นติดกาเฟอีนแล้วต้องได้แอสไพรินเข้าไปด้วย เพราะมันอาจกัดกระเพาะได้ ขณะที่กำลังรณรงค์อย่างเข้มข้นและเป็นข่าวในหนังสือพิมพ์อยู่นั้น วันหนึ่งผมเดินสวนกับนายแพทย์สมัย จันทวิมล อาจารย์เก่าของศิริราช ท่านพูดกับผมว่า "ประเวศเอ๋ย อย่าไปรณรงค์ให้มันยากเลย คนไทยน่ะ แม้แต่ดูดนิ้วหัวแม่มือมันก็ติดแล้ว!" คำพูดของท่านทำให้ผมสะดุดคิด เพราะเรารู้อยู่ก่อนแล้วว่าถ้าเราปวดหัวเป็นไข้แล้วกินยาเอพิซีเราก็ไม่ติด แต่ทำไมเมื่อชาวไร่ชาวนากินแล้วจึงติด เป็นไปได้ไหมว่าคนที่อยู่ในสถานะบีบคั้นจะติดอะไรได้ง่าย ไม่ได้ขึ้นกับตัวสารอย่างเดียว แต่อยู่ที่สภาพชีวิตและสังคมของผู้เสพด้วย คนที่ติดเหล้า ติดสารเสพติด ติดเกม เพราะอยู่ในความบีบคั้นบางสิ่งบางอย่างหรือเปล่า ที่ทำให้ต้องไปยึดเหนี่ยวยาหรือสารหรืออะไรบางอย่างเป็นที่พึ่งพิง ในขณะที่คนที่เป็นอิสระไม่อยู่ในสถานะถูกบีบคั้น ถึงไปสัมผัสสารหรือสิ่งนั้นๆ เข้าก็ไม่เกิด "โรคเสพติด" ในการป้องกันโรคเสพติดต่างๆ เราอาจต้องคิดถึงเรื่องชีวิตและสังคมด้วยว่าทำอย่างไรมนุษย์จะอยู่ร่วมกันอย่างมีศักดิ์ศรี มีเกียรติ มีความสุข ซึ่งจะทำให้เขามีความสมบูรณ์ในตัวเอง ไม่ต้องไปยึดเหนี่ยวพึ่งพิงเสพติดสิ่งใดๆ ประเวศวะสี ขอบคุณ ผู้เขียนทุกท่านที่ช่วยเขียนเป็นวิทยาทาน * บทความที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร "หมอชาวบ้าน" ยินดีที่จะให้นำไปเผยแพร่เป็นวิทยาทานสู่ประชาชน แต่ไม่อนุญาตให้นำไปเผยแพร่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ทางการค้า * ขอความโฆษณาใดๆ ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารหมอชาวบ้านเป็นไปตามเงื่อนไขทางธุรกิจการค้า คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป นพ.ประเวศ วะสี คุยกับผู้อ่าน | นพ.ประเวศ วะสี ## การเสพติดและชีวิตในสังคมไทย เมื่อกว่า ๒๐ ปีก่อน เราเคยรณรงค์ให้เอากาเฟอีนออกจากยาแก้ปวด เรื่องมีอยู่ว่าบริษัทยาได้ผลิตยาแก้ปวดที่มีสูตรผสมเป็นเอพีซี ซึ่งประกอบแอสไพริน (Aspirin) ฟีนาซีทิน (Phenacetin) + กาเฟอีน (Caffeine) ในชื่อการค้าต่างๆ ปรากฏว่าชาวไร่ชาวนาติดยานี้กันเป็นอันมาก บางคนกินถึง ๔ - ๕ ซองในวันหนึ่งๆ หลายคนมีอาการตกเลือดจากกระเพาะอาหาร เพราะแอสไพริน กาเฟอีนนั้นทำให้คนติดได้เหมือนคนติดกาแฟ ใครติดกาแฟเราก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่เราไม่อยากเห็นติดกาเฟอีนแล้วต้องได้แอสไพรินเข้าไปด้วย เพราะมันอาจกัดกระเพาะได้ ขณะที่กำลังรณรงค์อย่างเข้มข้นและเป็นข่าวในหนังสือพิมพ์อยู่นั้น วันหนึ่งผมเดินสวนกับนายแพทย์สมัย จันทวิมล อาจารย์เก่าของศิริราช ท่านพูดกับผมว่า "ประเวศเอีย อย่าไปรณรงค์ให้มันยากเลย คนไทยน่ะ แม้แต่ดูดนิ้วหัวแม่มือมันก็ติดแล้ว!" คำพูดของท่านทำให้ผมสะดุดคิด เพราะเรารู้อยู่ก่อนแล้วว่าถ้าเราปวดหัวเป็นไข้แล้วกินยาเอพีซีเราก็ไม่ติด แต่ทำไมเมื่อชาวไร่ชาวนากินแล้วจึงติด เป็นไปได้ไหมว่าคนที่อยู่ในสถานะบีบคั้นจะติดอะไรได้ง่าย ไม่ได้ขึ้นกับตัวสารอย่างเดียว แต่อยู่ที่สภาพชีวิตและสังคมของผู้เสพด้วย คนที่ติดเหล้า ติดสารเสพติด ติดเกม เพราะอยู่ในความบีบคั้นบางสิ่งบางอย่างหรือเปล่า ที่ทำให้ต้องไปยึดเหนี่ยวยาหรือสารหรืออะไรบางอย่างเป็นที่พึ่งพิง ในขณะที่คนที่เป็นอิสระไม่อยู่ในสถานะถูกบีบคั้น ถึงไปสัมผัสสารหรือสิ่งนั้นๆ เข้าก็ไม่เกิด "โรคเสพติด" ในการป้องกันโรคเสพติดต่างๆ เราอาจต้องคิดถึงเรื่องชีวิตและสังคมด้วยว่าทำอย่างไรมนุษย์จะอยู่ร่วมกันอย่างมีศักดิ์ศรี มีเกียรติ มีความสุข ซึ่งจะทำให้เขามีความสมบูรณ์ในตัวเอง ไม่ต้องไปยึดเหนี่ยวพึ่งพิงเสพติดสิ่งใดๆ ประเวศ วะสี

shareแบ่งปันเนื้อหา