auto_awesome_motionไฟล์ดิจิทัลที่เกี่ยวข้อง (2 ไฟล์)

chrome_reader_modeเรื่อง

คุยกับผู้อ่าน (นิตยสารหมอชาวบ้าน ฉบับที่ 122 เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2532)

chrome_reader_modeคำอธิบาย

เนื้อหาในเอกสารกล่าวถึงความสำคัญของวันวิสาขบูชา ผู้เขียนกล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงของสังคมที่มีผลต่อการเรียนรู้ของมนุษย์ จึงจำเป็นที่จะต้องปรับวิธีการส่งเสริมพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะอย่างยิ่งควรส่งเสริมแก่นสาระของหลักธรรมในพระพุทธศาสนาเพื่อเผยแพร่สู่พุทธศาสนิกชน

chrome_reader_modeบทคัดย่อ

# คุยกับผู้อ่าน ขณะที่เขียนถึงผู้อ่านฉบับนี้เป็นเวลาเช้ามืดของวันที่ ๑๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ อันเป็นวันวิสาขบูชา อันตรงกับวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า บุรุษเอกของโลก เวลาสองพ้นกว่าปีนี้ถ้านับตามความรู้สึกของเราก็นับว่านานมาก แต่ถ้าเทียบกับเวลาของจักรวาลก็สั้น นิดเดียวไม่ถึงวินาที หรือแม้เทียบกับประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติซึ่งปรากฏบนโลกนี้ ๑-๒ ล้านปี เวลาสองพัน กว่าปีก็สั้นมาก แต่เวลาสองพ้นกว่าปีกียาวนานสำหรับมนุษย์ที่จะทำให้สิ่งต่าง ๆ ลบเลือนไปมาก ในช่วงเวลาตั้งแต่ พุทธกาลจนถึงปัจจุบันสังคมเปลี่ยนไปมาก ในครั้งนั้นสังคมส่วนใหญ่เป็นหมู่บ้านเกษตรกรรมเล็ก ๆ ปัญหาชีวิต และสังคมไม่ยุ่งยากสลับซับซ้อนเหมือนในสังคมปัจจุบัน สังคมปัจจุบันเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจนกระทั่งมนุษย์ และสถาบันทางสังคมต่าง ๆ เช่น สถาบันครอบครัว สถาบันการศึกษา สถาบันทางศาสนา สถาบันทางการเมือง ปรับตัวไม่ทัน ปรากฏเป็นความขัดแย้งถึงสภาพวิกฤตอยู่ทั่วไป ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว มนุษย์ต้องมีการเรียนรู้ใหม่ ที่จะรู้เท่าทันสิ่งทั้งหลายและสามารถ จัดการกับตัวเอง สิ่งแวดล้อม และสังคม ให้อยู่ในสมดุลได้พอที่จะมีสันติสุข ที่จริงมนุษย์มีศักยภาพในการเรียนรู้ สูง แต่การเรียนการสอนในปัจจุบันไม่เอื้ออำนวยที่จะทำให้มนุษย์รู้เท่าทันปัจจุบันและอนาคต ในทางพระพุทธศาสนา ไม่มีทางที่จะดึงสังคมไปสู่รูปแบบเดิม เพราะรูปแบบของสังคมเปลี่ยนไปมาก จะเอาของเดิมเข้ามาจับจึงไม่เข้ากัน ความพยายามที่จะส่งเสริมพระพุทธศาสนาในรูปแบบเดิม ๆ จึงเป็นการ ดิ้นรนชั่วคราวที่ไร้ผล แต่แก่นสาระของพระพุทธศาสนาเป็นสัจจะที่ไม่แปรผันกับกาลเวลา ควรพยายามเข้าใจ แก่นสาระและสามารถนำมาสื่อกับคนในสังคมปัจจุบัน ซึ่งรูปแบบเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วให้เข้าใจ และ สามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อประโยชน์แก่ชีวิต สิ่งแวดล้อม และสังคม สืบต่อไป ประเวศวะลี มิถุนายน ๒๕๓๒ หมอชาวบ้าน ๓ คุยกับผู้อ่าน | นพ.ประเวศ วะสี ขณะที่เขียนถึงผู้อ่านฉบับนี้เป็นเวลาเช้ามืดของวันที่ ๑๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ อันเป็นวันวิสาขบูชาตรงกับวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า บุรุษเอกของโลก เวลาสองพ้นกว่าปีนี้ถ้านับตามความรู้สึกของเราก็นับว่านานมาก แต่ถ้าเทียบกับเวลาของจักรวาลก็สั้นนิดเดียวไม่ถึงวินาที หรือแม้เทียบกับประวัติศาสของมนุษยชาติซึ่งปรากฏบนโลกนี้ ๑-๒ ล้านปี เวลาสองพ้นกว่าปีก็สั้นมาก แต่เวลาสองพ้นกว่าปีกี่ยวนานสำหรับมนุษย์ที่จะทำให้สิ่งต่าง ๆ ลบเลือนไปมาก ในช่วงเวลาตั้งแต่พุทธกาลจนถึงปัจจุบัน สังคมเปลี่ยนไปมาก ในครั้งนั้นสังคมส่วนใหญ่เป็นหมู่บ้านเกษตรกรรมเล็ก ๆ ปัญหาชีวิตและสังคมไม่ยุ่งยากสลับซับซ้อนเหมือนใน สังคมปัจจุบัน สังคมปัจจุบันเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจนกระทั่งมนุษย์และสถาบันทางสังคมต่าง ๆ เช่นสถาบันครอบครัว สถาบันการศึกษา สถาบันทางศาสนา สถาบันทางการเมือง ปรับตัวไม่ทัน ปรากฏเป็นความขัดแย้งถึงสภาพวิกฤตอยู่ทั่วไป ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว มนุษย์ต้องมีการเรียนรู้ใหม่ ที่จะรู้เท่าทันสิ่งทั้งหลายและสามารถจัดการกับ ตัวเอง สิ่งแวดล้อม และสังคม ให้อยู่ในสมดุลได้พอที่จะมีสันติสุข ที่จริงมนุษย์มีศักยภาพในการเรียนรู้สูง แต่การเรียนการสอนใน ปัจจุบันไม่เอื้ออำนวยที่จะทำให้มนุษย์รู้เท่าทันปัจจุบันและอนาคต ในทางพระพุทธศาสนา ไม่มีทางที่จะดึงสังคมไปสู่รูปแบบเดิม เพราะรูปแบบสังคมเปลี่ยนไปมากจะเอาของเดิมเข้ามาจับ จึงไม่เข้ากัน ความพยายามที่จะส่งเสริมพระพุทธศาสนาในรูปแบบเดิม ๆ จึงเป็นการดิ้นรนชั่วคราวที่ไร้ผล แต่แก่นสาระของ พระพุทธศาสนาเป็นสัจจะที่ไม่แปรผันกับกาลเวลา ควรพยายามเข้าใจแก่นสาระและสามารถนำมาสื่อกับคนในสังคมปัจจุบัน ซึ่งรูปแบบเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วให้เข้าใจ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อประโยชน์แก่ชีวิต สิ่งแวดล้อม และสังคมต่อไป ประเวศ วะสี

shareแบ่งปันเนื้อหา