auto_awesome_motionไฟล์ดิจิทัลที่เกี่ยวข้อง (2 ไฟล์)

chrome_reader_modeเรื่อง

คุยกับผู้อ่าน : ภัยพิบัติ (นิตยสารหมอชาวบ้าน ฉบับที่ 128 เดือนธันวาคม พ.ศ. 2532)

chrome_reader_modeคำอธิบาย

เนื้อหาในเอกสารกล่าวถึงภัยพิบัติที่เกิดในภาคใต้ ของประเทศไทยในปี พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2532 นอกจากนี้ผู้เขียนยังกล่าวถึง "พัฒนภัย" กล่าวคือ ภัยที่เกิดจากการพัฒนาไปในแนวทางที่ไม่เหมาะสมซึ่งไม่ได้ก่อให้เกิดผลลัพธ์ในการพัฒนาอย่างแท้จริง อาทิ การสร้างความยากจนในชนบท การส่งคนจนให้อพยพมาอยู่ในเมือง เป็นต้น

chrome_reader_modeบทคัดย่อ

# คุยกับผู้อ่าน ## ภัยพิบัติ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๑ เกิดอุทกภัยในภาคใต้ และเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๒ เกิดวาตภัย ในจังหวัดชุมพรและประจวบคีรีขันธ์ ทั้งสองครั้งได้เกิดวิบัติแก่ชีวิตและทรัพย์สินของผู้คนจำนวนมาก ต้นไม้น้อยใหญ่ถูกลอนรากถอนโคน เสียหายย่อยยับ เป็นที่รับรู้กันทั่วไป ที่จริงมีภัยพิบัติในประเทศไทยที่ยิ่งใหญ่กว่าอุทกภัยและวาตภัยสองครั้งนี้มากนัก เพราะกระทบชีวิตของผู้คนเกือบทั้งประเทศ ทำลายป่าอย่างกว้างขวางทั่วประเทศ และถอนรากถอนโคนผู้คนออกจากรากรฐานเดิมของตระกูล จากรากรฐานเดิมทางชุมชน จากรากรฐานเดิมทางวัฒนธรรม และจากรากรฐานเดิมทางสิ่งแวดล้อมอย่างรุนแรง ภัยพิบัติอันนี้อาจเรียกว่าพัฒนาภัย หรือภัยที่เกิดจากการพัฒนาที่มุ่งสร้างความร่ำรวยให้คนกลุ่มน้อย โดยสร้างความยากจน และความลำบากยากแค้นให้คนส่วนใหญ่ สร้างความล้มละลายให้ชนบท ส่งให้คนอพยพเข้าเมืองมาเป็นคนจนในเมือง มีการทำลายป่า ทำลายต้นน้ำลำธาร สร้างมลภาวะให้อากาศ น้ำ ดิน และอาหาร เราไม่ได้คัดค้านการพัฒนา แต่ควรเป็นการพัฒนาที่คำนึงถึงความสมดุลของสรรพสิ่ง มิใช่การพัฒนาอย่างมักง่าย หรืออย่างตะกละตะกลามที่ก่อให้เกิดการทำลายมนุษย์ สังคม และสิ่งแวดล้อม เนื่องจากการพัฒนาอย่างที่ทำกัน มิได้หมายถึงความเจริญเสมอไป แต่หมายถึงการทำลายก็ได้ และอาจทำให้เกิดพัฒนาภัย ที่เป็นภัยพิบัติที่ยิ่งใหญ่กว่าอุทกภัยและวาตภัย จึงเป็นเรื่องที่ควรได้รับความสนใจ และทำความเข้าใจอย่างถ่องแท้ เพื่อร่วมกันทำให้พัฒนาไม่เป็นพิษเป็นภัย แต่ก่อให้เกิดวัฒนาอย่างแท้จริงของสรรพสิ่งอันได้แก่ มนุษย์ สังคม และสิ่งแวดล้อม ประเวศวะสี ธันวาคม ๒๕๓๒ หมอชาวบ้าน ๕ คุยกับผู้อ่าน | นพ.ประเวศ วะสี ## ภัยพิบัติ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๓๑ เกิดอุทกภัยในภาคใต้ และเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๓๒ เกิดวาตภัย ในจังหวัดชุมพร และประจวบคีรีขันธ์ ทั้งสองครั้งได้เกิดวิบัติแก่ชีวิตและทรัพย์สินของผู้คนจำนวนมาก ต้นไม้น้อยใหญ่ถูกถอนรากถอนโคน เสียหาย ย่อยยับเป็นที่รับรู้กันทั่วไป ที่จริงมีภัยพิบัติในประเทศไทยที่ยิ่งใหญ่กว่าอุทกภัยและวาตภัยสองครั้งนี้มากนัก เพราะกระทบชีวิตของผู้คนเกือบทั้ง ประเทศ ทำลายป่าอย่างกว้างขวางทั่วประเทศ และถอนรากถอนโคนผู้คนออกจากรากฐานเดิมของตระกูล จากรากฐานเดิมทาง ชุมชน จากรากฐานเดิมทางวัฒนธรรม และจากรากฐานเดิมทางสิ่งแวดล้อมอย่างรุนแรง ภัยพิบัติอันนี้เรียกว่าพัฒนภัยหรือภัยที่เกิด จากการพัฒนาที่มุ่งสร้างความร่ำรวยให้คนกลุ่มน้อย โดยสร้างความยากจนและความลำบากยากแค้นให้คนส่วนใหญ่ สร้างความ ล้มละลายให้ชนบท ส่งให้คนอพยพเข้าเมืองมาเป็นคนจนในเมือง มีการทำลายป่า ทำลายต้นน้ำลำธาร สร้างมลภาวะให้อากาศ น้ำ ดิน และอาหาร เราไม่ได้คัดค้านการพัฒนา แต่ควรเป็นการพัฒนาที่คำนึงถึงความสมดุลของสรรพสิ่ง มิใช่การพัฒนาอย่างมักง่าย หรือ อย่างตะกละตะกลามที่ก่อให้เกิดการทำลายมนุษย์ สังคม และสิ่งแวดล้อม เนื่องจากการพัฒนาอย่างที่ทำกัน มิได้หมายถึงความเจริญเสมอไป แต่หมายถึงการทำลายก็ได้ และอาจทำให้เกิดพัฒน ภัย ที่เป็นภัยพิบัติที่ยิ่งใหญ่กว่าอุทกภัยและวาตภัย จึงเป็นเรื่องที่ควรได้รับความสนใจ และทำความเข้าใจอย่างถ่องแท้ เพื่อร่วมกัน ทำให้พัฒนาไม่เป็นพิษเป็นภัย แต่ก่อให้เกิดวัฒนาอย่างแท้จริงของสรรพสิ่งอันได้แก่ มนุษย์ สังคม และสิ่งแวดล้อม ประเวศ วะสี

shareแบ่งปันเนื้อหา