auto_awesome_motionไฟล์ดิจิทัลที่เกี่ยวข้อง (2 ไฟล์)

chrome_reader_modeเรื่อง

คุยกับผู้อ่าน : พุทธศาสนากับวิกฤตการณ์สิ่งแวดล้อม (นิตยสารหมอชาวบ้าน ฉบับที่ 132 เดือนเมษายน พ.ศ. 2533)

chrome_reader_modeคำอธิบาย

เนื้อหาในเอกสารกล่าวถึงเกี่ยวกับวิกฤตการณ์สิ่งแวดล้อมและบทบาทของพระสงฆ์ที่มีต่อการส่งเสริมสิ่งแวดล้อม เพื่อพัฒนาชุมชน

chrome_reader_modeบทคัดย่อ

คุยกับผู้อ่าน ## พุทธศาสนากับวิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อม ขณะนี้ผู้คนในประเทศต่าง ๆ เกิดตระหนักรู้ถึงวิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อมซึ่งสำแดงอาการด้วยประการต่าง ๆ เช่น ป่าไม้ถูกทำลายไปอย่างรวดเร็ว อันเป็นการทำลายพันธุ์พืชและสัตว์นานาชนิด ทำให้ธรรมชาติขาดความอุดมและเสียสมดุล ทำให้เกิดความแห้งแล้ง ภัยพิบัติทางธรรมชาติ แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์เพิ่มขึ้นในชั้นบรรยากาศ การปล่อยแก๊สพิษ และวัตถุมีพิษต่าง ๆ ออกสู่อากาศ น้ำ ดิน ทำให้มีฝนเป็นกรด ทำให้อาหารเป็นพิษ ทำให้อุณหภูมิของโลกสูงขึ้นที่เรียกว่า สภาวะเรือนกระจก (green house effect) ทำให้โอโซนในชั้นบรรยากาศแหว่งไปซึ่งจะทำให้แสงอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์ตกต้องผิวโลก และมนุษย์มากขึ้น ซึ่งจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงระบบกายภาพและชีวภาพของโลก รวมทั้งการที่มนุษย์จะเป็นมะเร็งมากขึ้นด้วย ฯลฯ วิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อมเกิดจากมนุษย์ที่มีจำนวนมากเกินหนึ่ง และมีพฤติกรรมการดำรงชีวิตที่ทำลายสิ่งแวดล้อมมากเกินอีกหนึ่ง ขณะนี้มีการพูดถึงการพัฒนาและสิ่งแวดล้อมกันมาก อันหมายถึงว่าในการพัฒนาต่าง ๆ จำเป็นต้องคิดถึงการอนุรักษ์และความงอกงามของสิ่งแวดล้อมควบคู่กันไปด้วย คงจะต้องมีการกระทำหลายอย่างที่จะแก้ปัญหาวิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อมอย่างหนึ่งคือการสร้างจิตสำนึกในเรื่องสิ่งแวดล้อมให้เกิดขึ้นอย่างทั่วถึง ทั้งโดยทางสื่อสารมวลชน โดยระบบการศึกษาทุกระดับ และโดยสถาบันทางศาสนา พุทธศาสนานั้นหลักของประเทศไทย จึงควรต้องเข้ามามีส่วนสำคัญในการสร้างจิตสำนึกในเรื่องสิ่งแวดล้อมให้แก่สังคม พุทธศาสนานั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องสิ่งแวดล้อมอย่างสำคัญ ส่วนที่เป็นวินัยก็เกี่ยวข้องกับการรักษาสิ่งแวดล้อม ตัวทรรศนะเกี่ยวกับโลกและชีวิตที่ไม่มองเรื่องของมนุษย์โดด ๆ แต่มองที่ความเกี่ยวข้องระหว่างมนุษย์กับสรรพสิ่งต่าง ๆ ทั้งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต ก็เป็นไปเพื่อให้เกิดการปฏิบัติหรือพฤติกรรมในการดำรงชีวิตที่ต้องคำนึงถึงสรรพสิ่งทั้งหลายทั้งปวง อันเป็นเรื่องของการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ปฏิปทาตามมรรคแปดก็คือการดำรงชีวิตโดยไม่เบียดเบียนต่อสิ่งแวดล้อมไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ สัตว์ พืช และประดาสิ่งไม่มีชีวิตทั้งหลาย สมควรที่พุทธศาสนิกชนจะนำหลักธรรมทางพุทธศาสนามาวิเคราะห์เรื่องมนุษย์กับสิ่งแวดล้อมกันให้ลึกซึ้ง และแสดงให้ปรากฏแก่ชาวโลก อันจะเป็นการประกาศคุณของพุทธศาสนานี้ออกไปให้เป็นที่อัศจรรย์ และให้มีการนำหลักธรรมมาใช้เพื่อให้โลกรอดพ้นจากวิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อม ประเวศวะลี เมษายน ๒๕๓๓ หมออชาวบ้าน ๓ # คุยกับผู้อ่าน | นพ.ประเวศ วะสี ## พุทธศาสนากับวิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อม ขณะนี้ผู้คนในประเทศต่าง ๆ เกิดตระหนักรู้ถึงวิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อมซึ่งสำแดงอาการด้วยประการต่าง ๆ เช่น ป่าไม้ถูกทำลายไปอย่างรวดเร็ว อันเป็นการทำลายพันธุ์พืชและสัตว์นานาชนิด ทำให้ธรรมชาติขาดความอุดมและเสียสมดุล ทำให้เกิดความแห้งแล้ง ภัยพิบัติทางธรรมชาติ แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์เพิ่มขึ้นในชั้นบรรยากาศ การปล่อยแก๊สพิษ และวัตถุมีพิษต่าง ๆ ออกสู่อากาศ น้ำ ดิน ทำให้มีฝนเป็นกรด ทำให้อาหารเป็นพิษ ทำให้อุณหภูมิของโลกสูงขึ้นที่เรียกว่า สภาวะเรือนกระจก (green house effect) ทำให้โอโซนในชั้นบรรยากาศแหว่งไปซึ่งจะทำให้แสงอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์ตกต้องผิวโลก และมนุษย์มากขึ้น ซึ่งจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงระบบกายภาพและชีวภาพของโลก รวมทั้งการที่มนุษย์จะเป็นมะเร็งมากขึ้นด้วย ฯลฯ วิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อมเกิดจากมนุษย์ที่มีจำนวนมากเกินหนึ่ง และมีพฤติกรรมการดำรงชีวิตที่ทำลายสิ่งแวดล้อมมากเกินอีกหนึ่ง ขณะนี้มีการพูดถึงการพัฒนาและสิ่งแวดล้อมกันมาก อันหมายถึงว่าในการพัฒนาต่าง ๆ จำเป็นต้องคิดถึงการอนุรักษ์และ ความงอกงามของสิ่งแวดล้อมควบคู่กันไปด้วย คงจะต้องมีการกระทำหลายอย่างที่จะแก้ปัญหาวิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อมอย่างหนึ่งคือ การสร้างจิตสำนึกในเรื่องสิ่งแวดล้อมให้เกิดขึ้นอย่างทั่วถึง ทั้งโดยทางสื่อสารมวลชน โดยระบบการศึกษาทุกระดับ และโดยสถาบันทางศาสนา พุทธศาสนานั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องสิ่งแวดล้อมอย่างสำคัญ ส่วนที่เป็นวินัยก็เกี่ยวข้องกับการรักษาสิ่งแวดล้อม ตัวทรรศนะเกี่ยวกับโลกและชีวิตที่ไม่มองเรื่องของมนุษย์โดด ๆ แต่มองที่ความเกี่ยวข้องระหว่างมนุษย์กับสรรพสิ่งต่าง ๆ ทั้งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต ก็เป็นไปเพื่อให้เกิดการปฏิบัติหรือพฤติกรรมในการดำรงชีวิตที่ต้องคำนึงถึงสรรพสิ่งทั้งหลายทั้งปวง อันเป็นเรื่องของการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ปฏิปทาตามมรรคแปดก็คือการดำรงชีวิตโดยไม่เบียดเบียนต่อสิ่งแวดล้อมไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ สัตว์ พืช และ ประดาสิ่งไม่มีชีวิตทั้งหลาย สมควรที่พุทธศาสนิกชนจะนำหลักธรรมทางพุทธศาสนามาวิเคราะห์เรื่องมนุษย์กับสิ่งแวดล้อมกันให้ลึกซึ้ง และแสดงให้ปรากฏแก่ชาวโลก อันจะเป็นการประกาศคุณของพุทธศาสนาออกไปให้เป็นที่อัศจรรย์ และให้มีการนำหลักธรรมมาใช้เพื่อให้โลก รอดพ้นจากวิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อม ประเวศ วะสี

shareแบ่งปันเนื้อหา