auto_awesome_motionไฟล์ดิจิทัลที่เกี่ยวข้อง (2 ไฟล์)

chrome_reader_modeเรื่อง

คุยกับผู้อ่าน : โรคไหลตายหรือนิทรามรณะ (นิตยสารหมอชาวบ้าน ฉบับที่ 133 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2533)

chrome_reader_modeคำอธิบาย

เนื้อหาในเอกสารกล่าวถึงโรคไหลตายที่เกี่ยวข้องกับการนอนหลับ ผู้เขียนกล่าวถึงอุบัติการณ์ของโรคที่เกิดขึ้นในต่างประเทศ และกล่าวถึงความสำคัญของการศึกษาและทำความเข้าใจลักษณะอาการโรคโดยใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา คือ อิทธิบาท 4

chrome_reader_modeบทคัดย่อ

คุยกับผู้อ่าน # โรคไหลตายหรือนิทรามรณะ ในช่วงเวลาที่ผ่านมา "โรคไหลตาย" หรือ "นิทรามรณะ" เป็นข่าวใหญ่ ที่เป็นข่าวใหญ่ขึ้นมาก็เพราะคนไทยในสิงคโปร์ตายติด ๆ กัน ความจริงโรคนี้พวกอเมริกันพบในผู้อพยพจากอินโดจีนมาก่อนหลายปีแล้ว และถ้าไปถามชาวบ้านอีสานเขาก็รู้มานานแล้ว แต่วงการแพทย์ไทยไม่รู้ ที่ไม่รู้ก็เพราะอยู่คนละแห่ง คือแพทย์อยู่ที่โรงพยาบาล แต่การตายจากนิทรามรณะนั้นตายที่บ้าน แยกย้ายกันตายบ้านนี้คนบ้านนั้นคน เรื่องนี้ให้แง่คิดเราอย่างน้อย ๒ ประการ ดังนี้ ประการแรก ถ้า 'รวมกันตาย' เป็นข่าวใหญ่ หรือตายดัง ถ้าแยกกันตายไม่เป็นข่าว หรือตายเงียบ เช่น ถ้าเครื่องบินจัมโบ้เจตตกหนึ่งลำมีคนตาย ๔๐๐ คน จะเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วโลกเพราะรวมกันตาย แต่คนที่ตายเพราะการสูบบุหรี่เท่ากับจัมโบ้เจตตกทุกวัน ๆ ละ ๑๐ ลำ แต่ไม่เป็นข่าวเพราะแยกกันตาย ทำนองเดียวกับเด็กที่ตายโดยไม่สมควรปีละหลายสิบล้านคน ไม่เป็นข่าวเพราะแยกกันตาย คนอีสานในภาคอีสานของไทยที่ตายเพราะโรคไหลตายคงจะมีจำนวนมากกว่าที่ตายในสิงคโปร์มาก แต่ไม่เป็นข่าวเพราะแยกกันตาย คนงานไทยที่ไปอยู่สิงคโปร์เป็นกลุ่มก้อนที่ชัดเจน เมื่อมีการตายในเฉพาะกลุ่มนี้จึงเกิดเป็นพลังของข่าวในทำนองเดียวกับรวมกันตาย ฉะนั้นพึงทราบว่ายังมีความตายอีกมากที่ไม่เป็นข่าวแต่พึงได้รับความสนใจแก้ไข ความรุนแรงแบบเงียบ (silent violence) เป็นสาเหตุตายของผู้ใหญ่และเด็กจำนวนมาก ประการที่สอง ปรากฏการณ์ที่ว่าชาวบ้านรู้ แต่แพทย์ไม่รู้ เพราะอยู่คนละแห่งนั้นเป็นปรากฏการณ์สำหรับสาวชาววิชาอื่น ๆ ด้วยหรือเปล่าว่านักวิชาการไม่รู้ในสิ่งที่ชาวบ้านรู้ เช่น นักการศึกษาไม่รู้ปัญหาของชาวบ้านเพราะอยู่คนละแห่ง นักเศรษฐศาสตร์ไม่รู้ปัญหาของชาวบ้าน เพราะอยู่คนละแห่ง มหาวิทยาลัยไม่รู้ปัญหาของชาวบ้านเพราะอยู่คนละแห่ง ฯลฯ แต่มิได้หมายความว่านักวิชาการและแหล่งวิชาการไม่มีคุณค่า หากปัญหาของชาวบ้านและนักวิชาการกับแหล่งวิชาการได้พบกัน จะนำไปสู่การเกิดปัญญาแล่นไปตลอดองค์ ๔ คือ ทุกข์สมุทัย นิโรธ และมรรค ประเวศวะสี ชมชาวบ้าน ๓ คุยกับผู้อ่าน | นพ.ประเวศ วะสี ## โรคไหลตายหรือนิทรามรณะ ในลช่วงเวลาที่ผ่านมา "โรคไหลตาย" หรือ “นิทรามรณะ” เป็นข่าวใหญ่ ที่เป็นข่าวใหญ่ขึ้นมาก็เพราะคนงานไทยในสิงคโปร์ตายติด ๆ กัน ความจริงโรคนี้พวกอเมริกันพบในผู้อพยพจากอินโดจีนมาก่อนหลายปีแล้ว และถ้าไปถามชาวบ้านอีสานเขาก็รู้มานานแล้ว แต่วงการแพทย์ไทยไม่รู้ ที่ไม่รู้ก็เพราะอยู่คนละแห่ง คือแพทย์ที่อยู่โรงพยาบาล แต่การตายจากนิทรามรณะนั้นตายที่บ้าน แยกย้ายกันตายบ้านนี้คนบ้านนั้นคน เรื่องนี้ให้แง่คิดเราอย่างน้อย ๒ ประการ ดังนี้ ประการแรก ถ้า ‘รวมกันตาย’ เป็นข่าวใหญ่ หรือตายดัง ถ้าแยกกันตายไม่เป็นข่าว หรือตายเงียบ เช่น ถ้าเครื่องบินจัมโบ้เจตตกหนึ่งลำมีคนตาย ๔๐๐ คน จะเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วโลกเพราะรวมกันตาย แต่คนที่ตายเพราะการสูบบุหรี่เท่ากับจัมโบ้เจตตกทุกวัน ๆ ละ ๑๐ ลำ แต่ไม่เป็นข่าวเพราะแยกกันตาย ทำนองเดียวกับเด็กที่ตายโดยไม่สมควรปีละหลายสิบล้านคน ไม่เป็นข่าวเพราะแยกกันตาย คนอีสานในภาคอีสานของไทยที่ตายเพราะโรคไหลตายคงจะมีจำนวนมากกว่าที่ตายในสิงคโปร์มาก แต่ไม่เป็นข่าวเพราะแยกกันตาย คนงานไทยที่ไปอยู่สิงคโปร์เป็นกลุ่มก้อนที่ชัดเจน เมื่อมีการตายในกลุ่มเฉพาะกลุ่มนี้จึงเกิดเป็นพลังของข่าวในทำนองเดียวกับรวมกันตาย ฉะนั้นพึงทราบว่ายังมีความตายอีกมากที่ไม่เป็นข่าวแต่พึงได้รับความสนใจแก้ไข ความรุนแรงแบบเงียบ (silent violence) เป็นสาเหตุตายของผู้ใหญ่และเด็กจำนวนมาก ประการที่สอง ปรากฏการณ์ที่ว่าชาวบ้านรู้ แต่แพทย์ไม่รู้ เพราะอยู่คนละแห่งนั้นเป็นปรากฏการณ์สำหรับสาขาวิชาอื่น ๆ ด้วยหรือเปล่าว่านักวิชาการไม่รู้ในสิ่งที่ชาวบ้านรู้ เช่น นักการศึกษาไม่รู้ปัญหาชาวบ้านเพราะอยู่คนละแห่ง นักเศรษฐศาสตร์ไม่รู้ปัญหาของชาวบ้านเพราะอยู่คนละแห่ง มหาวิทยาลัยไม่รู้ปัญหาชาวบ้านเพราะอยู่คนละแห่ง ฯลฯ แต่มิได้หมายความว่านักวิชาการและแหล่งวิชาการไม่มีคุณค่า หากปัญหาของชาวบ้านปละนักวิชาการกับแหล่งวิชาการได้พบกัน จะนำสู่การเกิดปัญญาแล่นไปตลอดองค์ ๔ คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ และมรรค ประเวศ วะสี

shareแบ่งปันเนื้อหา