auto_awesome_motionไฟล์ดิจิทัลที่เกี่ยวข้อง (2 ไฟล์)

chrome_reader_modeเรื่อง

คุยกับผู้อ่าน : วิกฤติการณ์จราจร (นิตยสารหมอชาวบ้าน ฉบับที่ 178 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537)

chrome_reader_modeคำอธิบาย

เนื้อหาในเอกสารกล่าวถึงหลักการแก้ปัญหาจราจรในกรุงเทพคือ การเพิ่มการเดินทางโดยวิธีอื่น และลดการเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัว ซึ่งกุญแจของเรื่องนี้คือความร่วมมือระหว่างรัฐบาลกับประชาชน

chrome_reader_modeบทคัดย่อ

คุยกับผู้อ่าน ## วิกฤติการณ์จราจร วลานี้การจราจรในกรุงเทพฯ ได้ถึงจุดวิกฤติที่ก่อความทุกข์และความเสียหายให้กับทุกฝ่าย ที่จริงเรามีวิกฤติการณ์พร้อม ๆ กันหลายอย่าง เช่น วิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อม วิกฤติการณ์ทางสังคม วิกฤติการณ์ทางศีลธรรม แต่วิกฤติ- การณ์จราจรเป็นเรื่องที่ใกล้ตัวคนกรุงเทพฯ มากที่สุด วิกฤติการณ์เหล่านี้แก้ไขได้ยาก เพราะต้นเหตุเกิดจากทัศนคติผิด และการปฏิบัติที่ผิดซึ่งอาจเรียกว่ามีจิตอาทรรศนะ และมิจฉาปฏิบัติก็ได้ คนไทยไม่ค่อยสนใจเรื่องทัศนคติ แต่สนใจกับการปฏิบัติเลย ที่จริงทัศนคติเป็นตัวกำหนดการปฏิบัติ ทัศนคติก็อย่างเดียวกับที่รู้หรือคอนเซ็พ หรือแนวคิด แนวคิดการแก้ปัญหาจราจรที่แล้ว ๆ มาคือการเคลื่อนรถว่าทำอย่างไรจะเคลื่อนรถให้ได้ ฉะนั้นการปฏิบัติก็คือขยายถนน สร้างสะพานลอย และอื่น ๆ ที่จะทำให้เคลื่อนรถได้ แต่ก็ไปไม่รอด แก้วิกฤติการณ์จราจรไม่ได้ แนวคิดอีกแบบหนึ่งคือการเคลื่อนคน การเคลื่อนคนที่สำคัญที่สุดก็คือ เคลื่อนทางปัญญา และเคลื่อนทางสังคม ซึ่งจะนำไปสู่การเคลื่อนคนโดยการสัญจรหลายรูปแบบ หลักการแก้วิกฤติการณ์จราจรในกรุงเทพฯ คือการเพิ่มการเดินทางโดยวิธีอื่น และลดการเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัว การเดินทางโดยวิธีอื่นก็เช่น เดินด้วยเท้า ขี่จักรยาน การใช้รถโดยสาร ซึ่งต้องเพิ่มรถเมล์ให้วิ่งให้มากพอและวิ่งได้คล่องตัว ซึ่งทำไม่ได้ถ้าไม่ลดการใช้รถยนต์ส่วนตัว ลองทดลองหยุดใช้รถส่วนตัวพร้อมกันสักวันหนึ่งดูเถิดครับ คนในกรุงเทพฯ จะมีความสุขขึ้นเยอะทีเดียว หรือถ้ามีทางจักรยานที่ปลอดภัย แล้วขี่จักรยานกันให้มาก ก็คงจะเดินทางได้เร็วกว่านั่งในรถที่ต้องใช้คอมฟอร์ต ๑๐๐ การลดการใช้รถส่วนตัวต้องมีมาตรการหลายอย่าง ทั้งทางจูงใจ และทางบังคับ เช่น ห้ามรถวิ่งบางถนน บางชั่วโมง มีการเก็บเงินให้มากถ้าวิ่งเข้าบางถนนหรือบางช่วงเวลา การขึ้นราคาน้ำมันรถยนต์ส่วนตัว เป็นต้น สิ่งเหล่านี้รัฐบาลทำไม่ได้ เพราะจะถูกโจมตีอย่างหนัก จะทำได้ต่อเมื่อมหาชนรวมตัว มีเหตุผล มีความเห็นพ้อง แล้วรัฐบาลสนองตามมติมหาชนที่มีเหตุผล ก็จะทำให้ทำงานขึ้น คนส่วนใหญ่ยังติดอยู่ในความคิดเชย ๆ หรือความคิดล้าสมัย คืออะไร ๆ ก็จะให้รัฐบาลเป็นผู้ทำ ในสังคมสมัยใหม่ที่มีความหลากหลายและกลุ่มผลประโยชน์มากมาย รัฐบาลไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก ถ้ามัวแต่คิดว่าเป็นเรื่องของรัฐบาล แล้วรัฐบาลทำไม่ได้ก็จะเกิดความเสียหายขึ้น ถ้ามหาชนรวมตัวกันมีเหตุผล แล้วบอกรัฐบาล หรือเข้ามาทำงานร่วมกับรัฐบาล ก็สามารถทำให้แก้ปัญหายาก ๆ ได้ ความคิดเก่า ๆ ก็คือถ้ามหาชนรวมตัวกันแล้วต้องเป็นการต่อต้านรัฐบาล ความคิดใหม่ก็คือความร่วมมือระหว่างรัฐบาลกับมหาชน กุญแจของเรื่องนี้ คือความร่วมมือระหว่างรัฐบาลกับมหาชน ถ้าใช้ภาษานักวิชาการ ก็อาจจะกล่าวว่านี้เป็นกระบวนทัศน์ใหม่แห่งการพัฒนา ประเวศวะสี นิตยสารหมอชาวบ้าน ดำเนินงานโดยมิได้หวังผลกำไรทางการค้า คณะบรรณาธิการและผู้เขียนทุกท่านช่วยกันทำเป็นวิทยาทาน โดยมิได้รับค่าตอบแทนใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะมีจุดมุ่งหมายร่วมกันที่จะถ่ายทอดวิทยาการไปสู่ประชาชนมากที่สุด รายได้หลังจากหักค่าใช้จ่ายและเสียภาษีมอบให้แก่มูลนิธิหมอชาวบ้าน เพื่อใช้ในกิจกรรมสาธารณประโยชน์ต่าง ๆ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗ คำที่นำมาเสนอนี้ เป็นคำตรงข้ามกัน เพื่อเป็นการให้ข้อสังเกตว่า ใด ๆ ในโลกล้วนมีสองด้านเสมอ หมอชาวบ้าน ๑ คุยกับผู้อ่าน | นพ.ประเวศ วะสี ## วิกฤติการณ์จราจร เวลานี้การจราจรในกรุงเทพฯ ได้ถึงจุดวิกฤติที่ก่อความทุกข์และความเสียหายให้กับทุกฝ่าย ที่จริงเรามีวิกฤติการณ์พร้อม ๆ กันหลายอย่าง เช่น วิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อม วิกฤติการณ์ทางสังคม วิกฤติการณ์ทางศีลธรรม แต่วิกฤติการณ์จราจรเป็นเรื่องที่ใกล้ตัวคนกรุงเทพฯ มากที่สุด วิกฤติการณ์เหล่านี้แก้ไขได้ยาก เพราะต้นเหตุเกิดจากทรรศนะที่ผิด และการปฏิบัติที่ผิดซึ่งอาจเรียกว่ามิจฉาทรรศนะ และมิจฉาปฏิบัติก็ได้ คนไทยไม่ค่อยสนใจเรื่องทรรศนะนัก แต่สนใจกับการปฏิบัติเลย ที่จริงทรรศนะเป็นตัวกำหนดการปฏิบัติ ทรรศนะก็อย่างเดียวกับทิฐิหรือคอนเซ็พท์ หรือแนวคิด แนวคิดการแก้ปัญหาจราจรที่แล้ว ๆ มาคือการเคลื่อนรถว่าทำอย่างไรจะเคลื่อนรถให้ได้ ฉะนั้นการปฏิบัติก็คือขยายถนน สร้างสะพานลอย และอื่น ๆ ที่จะทำให้เคลื่อนรถได้ แต่ก็ไปไม่รอด แก้วิกฤติการณ์จราจรไม่ได้ แนวคิดอีกแบบหนึ่งคือการเคลื่อนคน การเคลื่อนคนที่สำคัญที่สุดก็คือ เคลื่อนทางปัญญา และเคลื่อนทางสังคม ซึ่งจะนำไปสู่การเคลื่อนคนโดยการสัญจรหลายรูปแบบ ### หลักการแก้วิกฤติการณ์จราจรในกรุงเทพฯ คือการเพิ่มการเดินทางโดยวิธีอื่น และลดการเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัว การเดินทางโดยวิธีอื่นก็เช่น เดินด้วยเท้า ขี่จักรยาน การใช้รถโดยสาร ซึ่งต้องเพิ่มรถเมล์ให้วิ่งให้มากพอและวิ่งได้คล่องตัว ซึ่งทำไม่ได้ถ้าไม่ลดการใช้รถยนต์ส่วนตัว ลองทดลองหยุดใช้รถส่วนตัวพร้อมกันสักวันหนึ่งดูเถิดครับ คนในกรุงเทพฯ จะมีความสุขขึ้นเยอะทีเดียว หรือถ้ามีทางจักรยานที่ปลอดภัย แล้วขี่จักรยานกันให้มาก ก็คงจะเดินทางได้เร็วกว่านั่งในรถที่ต้องใช้คอมฟอร์ต ๑๐๐ การลดการใช้รถส่วนตัวต้องมีมาตรการหลายอย่าง ทั้งทางจูงใจ และทางบังคับ เช่น ห้ามรถวิ่งบางถนน บางชั่วโมง มีการเก็บเงินให้มากถ้าวิ่งเข้าบางถนนหรือบางช่วงเวลา การขึ้นราคาน้ำมันรถยนต์ส่วนตัว เป็นต้น สิ่งเหล่านี้รัฐบาลทำไม่ได้ เพราะจะถูกโจมตีอย่างหนัก จะทำได้ต่อเมื่อมหาชนรวมตัว มีเหตุผล มีความเห็นพ้อง แล้วรัฐบาลสนองตามมติมหาชนที่มีเหตุผล ก็จะทำให้ทำง่ายขึ้น คนส่วนใหญ่ยังติดอยู่ในความคิดเชย ๆ หรือความคิดล้าสมัย คืออะไร ๆ ก็จะให้รัฐบาลเป็นผู้ทำ ในสังคมสมัยใหม่ ที่มีความหลากหลายและกลุ่มผลประโยชน์มากมาย รัฐบาลไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก ถ้ามัวแต่คิดว่าเป็นเรื่องของรัฐบาล แล้วรัฐบาลทำไม่ได้ก็จะเกิดความเสียหายขึ้น ถ้ามหาชนรวมตัวกันมีเหตุผล แล้วบอกรัฐบาล หรือเข้ามาทำงานร่วมกับรัฐบาล ก็สามารถทำให้แก้ปัญหายาก ๆ ได้ ความคิดเก่า ๆ ก็คือถ้ามหาชนรวมตัวกันแล้วต้องเป็นการต่อต้านรัฐบาล ความคิดใหม่ก็คือความร่วมมือระหว่างรัฐบาลกับมหาชน ### กุญแจของเรื่องนี้ คือความร่วมมือระหว่างรัฐบาลกับมหาชน ถ้าใช้ภาษานักวิชาการ ก็อาจจะกล่าวว่านี่เป็นกระบวนทัศน์ใหม่แห่งการพัฒนา ประเวศ วะสี

shareแบ่งปันเนื้อหา