auto_awesome_motionไฟล์ดิจิทัลที่เกี่ยวข้อง (3 ไฟล์)

chrome_reader_modeเรื่อง

คุยกับผู้อ่าน: ไข้หวัดนก (นิตยสารหมอชาวบ้าน ฉบับที่ 307 เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2547)

chrome_reader_modeคำอธิบาย

บทความนำเสนอเกี่ยวกับ โรคระบาด อย่างไข้หวัดนก ที่ส่งผลกกระทบต่อเศรษฐกิจและสังคมของประเทศไทย ซึ่งเขียนโดย ศ.นพ.ประเวศ วะสี

chrome_reader_modeบทคัดย่อ

คุยกับผู้อ่าน # ไข้หวัดนก ไข้หวัดนกเป็นหนึ่งใน "จตุรวินาศ" เพราะถ้าควบคุมไม่ได้ผู้คนจะล้มตาย และเศรษฐกิจพัง ต้องมีการฆ่าเป็ดฆ่าไก่ไปเป็นแสนๆ ตัว เป็นตัวอย่างหนึ่งของ สภาพโกลาหล (chaos) ที่จะเกิดขึ้นในระบบที่ซับซ้อน สังคมปัจจุบันเชื่อมโยงกัน อย่างสลับซับซ้อนด้วยประชากรและระบบเศรษฐกิจ ในระบบที่ซับซ้อน ไวรัสตัว เดียว ก็ก่อให้เกิดความโกลาหลในระบบเศรษฐกิจและชีวิตของผู้คนได้ ในสมัยโบราณที่ผู้คนไม่หนาแน่น และอยู่แยกๆ กัน และระบบเศรษฐกิจก็ ไม่เชื่อมโยงกัน ถ้ามีไวรัสตัวใหม่เกิดขึ้นอาจเป็นในสัตว์ตัวเดียวหรือในคนคนเดียว เมื่อสัตว์หรือคนนั้นตายไปไวรัสนั้นก็สูญพันธุ์ไปด้วยไม่เกิดการระบาดขนาดใหญ่ ในสมัยปัจจุบันผู้คนหนาแน่น และมีการเดินทางติดต่อถึงกันทั่วโลก ไวรัส จากคนหนึ่งติดไปยังอีกคนหนึ่งและติดต่อไปได้ทั่วโลก นอกจากนั้นระบบเศรษฐกิจ ขนาดใหญ่ที่เลี้ยงสัตว์จำนวนเป็นแสนๆ ล้านๆ ตัวก็ทำให้โรคระบาดได้ง่าย และ เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจอย่างใหญ่โตได้ โดยหลักการอาจเกิดไวรัสตัวร้ายๆ และร้ายกว่าเดิมเมื่อไรก็ได้ ฉะนั้น ประเทศจะหมกมุ่นอยู่แต่การแสวงหาความร่ำรวยโดยไม่สร้างความเข้มแข็งของ ระบบควบคุมโรคไม่ได้ และต้องคำนึงถึงระบบเศรษฐกิจที่พอประมาณที่พอเพียง โดยไม่ผิดธรรมชาติมากนัก ถ้ารัฐบาลยังไม่ได้สติ และหมกมุ่นอยู่กับการแสวงหา ความร่ำรวยอย่างไม่ลืมหูลืมตา โรคระบาดจะเป็นตัวล้มรัฐบาล และก่อให้เกิด ความเสียหายแก่ชีวิตของคน สัตว์ และเศรษฐกิจอย่างมหาศาล และจะปล่อยให้ เป็นเรื่องของรัฐบาลเท่านั้นไม่ได้ สังคมจะต้องเข้ามาทำความเข้าใจเกี่ยวกับ ธรรมชาติของโรคระบาดและเข้ามากำหนดทิศทางการพัฒนาที่มีภูมิคุ้มกันให้อยู่ รอดปลอดภัย ประเวศวะสี ขอบคุณ ผู้เขียนทุกท่านที่ช่วยเขียนเป็นวิทยาทาน คุยกับผู้อ่าน | นพ.ประเวศ วะสี # ไข้หวัดนก ไข้หวัดนกเป็นหนึ่งใน "จตุรวินาศ" เพราะถ้าควบคุมไม่ได้ผู้คนจะล้มตาย และเศรษฐกิจพัง ต้องมีการฆ่าเป็ดฆ่าไก่ไป เป็นแสน ๆ ตัว เป็นตัวอย่างหนึ่งของสภาพโกลาหล (chaos) ที่จะเกิดขึ้นในระบบที่ซับซ้อน สังคมปัจจุบันเชื่อมโยงกัน อย่างสลับซับซ้อนด้วยประชากรและระบบเศรษฐกิจ ในระบบที่ซับซ้อน ไวรัสตัวเดียว ก็ก่อให้เกิดความโกลาหลในระบบเศรษฐกิจ และชีวิตของผู้คนได้ ในสมัยโบราณที่ผู้คนไม่หนาแน่น และอยู่แยก ๆ กัน และระบบเศรษฐกิจก็ไม่เชื่อมโยงกัน ถ้ามีไวรัสตัวใหม่เกิดขึ้นอาจ เป็นในสัตว์ตัวเดียวหรือในคนคนเดียว เมื่อสัตว์หรือคนนั้นตายไปไวรัสนั้นก็สูญพันธุ์ไปด้วยไม่เกิดการระบาดขนาดใหญ่ ในสมัยปัจจุบันผู้คนหนาแน่น และมีการเดินทางติดต่อถึงกันทั่วโลก ไวรัสจากคนหนึ่งติดไปยังอีกคนหนึ่งและติดต่อไปได้ ทั่วโลก นอกจากนั้นระบบเศรษฐกิจขนาดใหญ่ที่เลี้ยงสัตว์จำนวนเป็นแสน ๆ ล้าน ๆ ตัวก็ทำให้โรคระบาดได้ง่าย และเกิดความ เสียหายทางเศรษฐกิจอย่างใหญ่โตได้ โดยหลักการอาจเกิดไวรัสตัวร้าย ๆ และร้ายกว่าเดิมเมื่อไรก็ได้ ฉะนั้นประเทศจะหมกมุ่นอยู่แต่การแสวงหาความร่ำรวย โดยไม่สร้างความเข้มแข็งของระบบควบคุมโรคไม่ได้ และต้องคำนึงถึงระบบเศรษฐกิจที่พอประมาณที่พอเพียง โดยไม่ผิดธรรมชาติ มากนัก ถ้ารัฐบาลยังไม่ได้สติ และหมกมุ่นอยู่กับการแสวงหาความร่ำรวยอย่างไม่ลืมหูลืมตา โรคระบาดจะเป็นตัวล้มรัฐบาล และก่อให้เกิดความเสียหายแก่ชีวิตของคน สัตว์ และเศรษฐกิจอย่างมหาศาล และจะปล่อยให้เป็นเรื่องของรัฐบาลเท่านั้นไม่ได้ สังคมจะต้องเข้ามาทำความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมชาติของโรคระบาดและเข้ามากำหนดทิศทางการพัฒนาที่มีภูมิคุ้มกันให้อยู่ รอดปลอดภัย ประเวศ วะสี

shareแบ่งปันเนื้อหา