auto_awesome_motionไฟล์ดิจิทัลที่เกี่ยวข้อง (2 ไฟล์)

chrome_reader_modeเรื่อง

วิธีทำงาน 1 มหาวิทยาลัย 1 จังหวัด

chrome_reader_modeคำอธิบาย

เอกสารระดมความคิด ลายมือเขียน นำเสนอเกี่ยวกับ วิธีทำงาน 1 มหาวิทยาลัย 1จังหวัด โดยนำเสนอ 7 หัวข้อ ได้แก่ 1. จุดเปลี่ยนมหาวิทยาลัย สู่การเป็นหัวรถจักรทางปัญญาพาชาติออกจากวิกฤติ 2. การพัฒนาจังหวัดอย่างบูรณาการ โดยเอาชุมชนท้องถิ่นเป็นตัวตั้ง 3. องค์กรจัดการในแต่ละระดับของพื้นที่ 4. วิธีทำงานของ มศว. กับจังหวัดนครนายก 5. ผลที่คาดว่าจะเกิดขึ้น 6. ภาคีร่วมพัฒนาจังหวัด 7. การดำเนินงาน ซึ่งเขียนโดย ศ.นพ.ประเวศ วะสี

chrome_reader_modeบทคัดย่อ

# วิธีทำงาน ๑ มหาวิทยาลัย / ๑ จังหวัด มศว. กับจังหวัดนครนายก ประเวศ วะสี # ๑ ## จุดเปลี่ยนมหาวิทยาลัยสู่ การเป็นหัวรถจักรทางปัญญาพาชาติออกจากวิกฤต ประเทศไทยมีมหาวิทยาลัยกว่า ๑๐๐ แห่ง มีนิสิตนักศึกษารวมกันกว่า ๑ ล้านคน ๑๐๐ มหาวิทยาลัย ๑ ล้านนิสิต เป็นทรัพยากรเพื่อการพัฒนาประเทศอย่างมหาศาล การที่ ๑๐๐ มหาวิทยาลัย ๑ ล้านนิสิต ไม่สามารถเป็นหัวรถจักรทางปัญญาพาชาติออกจาก วิกฤต เพราะไม่ใช่ Action - Oriented Education แต่เน้นที่การสอนและเรียนรู้จากตำรา ไม่ได้ เรียนรู้จากการปฏิบัติจริง ต่างจากระบบสาธารณสุข ที่แม้อยู่ในประเทศเดียวกันก็มีชื่อเสียงไปทั่ว โลกว่า ระบบสาธารณสุขไทยเข้มแข็ง ระบบสาธารณสุขเน้นที่การปฏิบัติจริง (Action - Oriented) และเรียนรู้จากการปฏิบัติ ### การปฏิบัติที่จะได้ผลต้องเอาความจริงของแผ่นดินไทยเป็นตัวตั้ง ถ้าไม่รู้ความสามารถจริงก็ทำให้ถูกต้องไม่ได้ ระบบการศึกษาไทยที่ดำเนินมา ๑๐๐ กว่าปี ได้สร้างคนไทยที่ไม่รู้ความจริงของแผ่นดินไทย เพราะเป็นระบบการศึกษาที่ถ่ายทอดความรู้ในตำรา การที่ชนชั้นนำไม่รู้ความจริงของแผ่นดินไทย แม้มีความรู้ทางเทคนิค ก็ไม่เป็นมวลทางปัญญาพาชาติออกจากวิกฤต แต่เป็นปัจจัยให้ชาติวิกฤต ๑ มหาวิทยาลัย / ๑ จังหวัด คือการที่มหาวิทยาลัยไปเอาพื้นที่เป็นตัวตั้ง นอกเหนือไปจาก การมีความรู้ทางเทคนิคด้านต่างๆ การที่มหาวิทยาลัยมีส่วนร่วมในการพัฒนาพื้นที่จังหวัดอย่าง บูรณาการ จะเป็นจุดเปลี่ยนใหญ่ประเทศไทย ๒ # ๒ การพัฒนาจังหวัดอย่างบูรณาการโดยเอาชุมชนท้องถิ่นเป็นตัวตั้ง คือการสร้างความร่มเย็นเป็นสุข หรือประเทศไทยน่าอยู่ การพัฒนาที่ผ่านมาเป็นการทำแบบแยกส่วนเป็นเรื่องๆ การคิดและทำแบบแยกส่วนจะ นำไปสู่การเสียสมดุล และสภาวะวิกฤตเสมอ ทิศทางอนาคตประเทศไทยหลังโควิด ควรเป็นการพัฒนาอย่างบูรณาการ โดยเอาพื้นที่ เป็นตัวตั้ง พื้นที่ ๑ จังหวัด โดยเฉลี่ยประกอบด้วย ๑๐ อำเภอ ๑๐๐ ตำบล และ ๑,๐๐๐ หมู่บ้าน การพัฒนาจังหวัดอย่างบูรณาการ โดยเอาชุมชนท้องถิ่นเป็นตัวตั้งมีเป้าหมายที่ ๑,๐๐๐ หมู่บ้าน = หมู่บ้านร่มเย็นเป็นสุข ๑๐๐ ตำบล = ตำบลร่มเย็นเป็นสุข ๑๐ อำเภอ = อำเภอร่มเย็นเป็นสุข ความร่มเย็นเป็นสุข = คุณภาพชีวิต = การพัฒนาอย่างบูรณาการ การพัฒนาอย่างบูรณาการ = เศรษฐกิจ - จิตใจ - สังคม - สิ่งแวดล้อม - วัฒนธรรม - สุขภาพ - การศึกษา - ประชาธิปไตย ทั้ง ๘ เรื่อง บูรณาการอยู่ในกันและกัน โดยย่อ = การมีสัมมาชีพเต็มพื้นที่ ๓ # ๓ ## องค์กรจัดการในแต่ละระดับของพื้นที่ ในแต่ละระดับพื้นที่ต้องมีองค์กรจัดการที่มีสมรรถนะสูงในการจัดการอย่างบูรณาการ นั่นคือ (๑) ระดับชุมชนหรือหมู่บ้าน = สภาผู้นำชุมชน ซึ่งประกอบด้วยผู้นำตามธรรมชาติหมู่บ้าน ละประมาณ ๔๐ - ๕๐ คน (๒) ระดับตำบล = อบต. หรือเทศบาลตำบล (๓) ระดับอำเภอ = คณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ (พชอ.) ซึ่งมีนายอำเภอเป็นประธาน (๔) ระดับจังหวัด = คณะกรรมการการพัฒนาจังหวัดที่มีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นประธานควรมี ที่ประชุมประชาคมภูมิบ้านภูมิเมืองจังหวัด เป็นกลไกประสานการพัฒนา ๔ # ๔ ## วิธีทำงานของมศว.กับจังหวัดนครนายก มศว. เข้าไปสนับสนุนองค์กรจัดการในทุกระดับทั้ง ๔ ระดับ ที่กล่าวถึงในข้อ ๓ ดังนี้ (๑) ๑ ภาควิชาต่อ ๑ หมู่บ้าน ภาควิชาหรือหน่วยงานเทียบเท่าในทุกคณะและสถาบันของ มศว. สามารถทำงานร่วมกับ ๑ หมู่บ้าน ซึ่งไม่ยาก สนุก และมีประโยชน์มาก ดังนี้ ๑). สภาผู้นำชุมชนในแต่ละหมู่บ้าน ประกอบด้วยผู้นตามธรรมชาติ ๔๐ - ๕๐ คน ซึ่ง เป็นผู้นำกลุ่มอาชีพ กลุ่มสตรี กลุ่มเยาวชน กลุ่มผู้สูงอายุ กลุ่มการเงินชุมชน ครู พระ ศิลปิน ปราชญ์ชาวบ้าน ๒). สำรวจข้อมูลชุมชน สภาผู้นำชุมชนจัดให้มีการสำรวจข้อมูลชุมชน ข้อนี้จะข้าม ไม่ได้ เพราะข้อมูลทำให้เกิดความนึกคิด จากความคิดไปทำแผนชุมชน ๓). แผนชุมชน แล้วแต่ความถูกต้องของชุมชน แต่โดยมากจะเป็นแผนพัฒนาชุมชน อย่างบูรณาการ ๔). เสนอสภาประชาชน หรือสภาชุมชน เป็นที่ประชุมของคนทั้งหมู่บ้าน เนื่องจาก ประชากรของหมู่บ้านมีประมาณ ๕๐๐ - ๑,๐๐๐ คน จึงสามารถเป็นประชาธิปไตย ทางตรงได้ คือคนทั้งหมดมาร่วมประชุมกันเป็นสภาชุมชน หรือสภาประชาชน เพื่อ พิจารณาแผนชุมชน และในที่สุดมีมติรับรองแผน (ตามที่แก้ไขดัดแปลง) ๕). คนทั้งชุมชนร่วมขับเคลื่อนการพัฒนาตามแผนชุมชน อันจะทำให้การพัฒนา อย่างบูรณาการดีขึ้นเรื่อยๆ ๖). ติดตามการปฏิบัติ สภาผู้นำชุมชนติดตามการปฏิบัติเพื่อช่วยเหลือแก้ข้อติดขัด ทำ ให้ปฏิบัติได้ ๗). ประเมินผลการปฏิบัติ สภาผู้นำชุมชนจัดให้มีการประเมินผลการปฏิบัติว่าได้ผล ตรงตามเป้าหมายของแผนมากน้อยเพียงใด เพื่อนำผลมาเป็นข้อมูลป้อนกลับไป ปรับปรุงกระบวนการพัฒนาชุมชนให้ดีขึ้นเรื่อยๆ ๕ เมื่อดำเนินการกระบวนการชุมชนครบวงจรทั้ง ๗ ข้อ ดังกล่าวข้างต้น ชุมชนจะดีขึ้นเรื่อยๆ เมื่อการพัฒนาชุมชนอย่างบูรณาการใกล้สมบูรณ์ ชุมชนจะเป็นชุมชนศานติสุข (ประดุจสวรรค์บน ดิน) อาจารย์และนักวิชาการจากภาควิชาหนึ่งใดเข้าไปร่วมกระบวนการชุมชน ๑ ชุมชน ทั้ง ๗ ข้อดังกล่าวข้างต้น ภาควิชาจะได้ร่วมเรียนรู้จากการปฏิบัติจริง และช่วยให้การปฏิบัติมีคุณภาพ มากขึ้น เพราะภาควิชามีความรู้และเทคโนโลยีบางอย่างที่ชุมชนไม่มี ภาควิชาหนึ่งอาจทำงานใน มากกว่า ๑ ชุมชนได้ จังหวัดนครนายกมีหมู่บ้านทั้งหมด ๔๐๓ หมู่บ้าน จึงไม่เหลือบ่ากว่าแรงที่ มศว. จะมีส่วนร่วมทำให้ทั้ง ๔๐๓ หมู่บ้าน มีการพัฒนาอย่างบูรณาการสู่ความร่มเย็นเป็นสุขเต็ม พื้นที่จังหวัด (๒) ๑ ภาควิชาต่อ ๑ ตำบล ๑ คณะวิชาใน มศว. ทำงานร่วมกับ อบต. หรือเทศบาลตำบล ซึ่ง มีทั้งหมด ๔๑ ตำบล เป้าหมายตำบลอาจมี ๑๖ ประการ (ดูหนังสือชื่อ "แผนสงคราม เบ็ดเสร็จเพื่อเอาชนะความยากจน และการขาดความเป็นธรรม" โดย ประเวศ วะสี) (๓) กลุ่มคณะวิชาต่อ ๑ อำเภอ จังหวัดนครนายกมีเพียง ๔ อำเภอ ควรมีกลุ่มคณะวิชา ๑ กลุ่ม ทำงานร่วมกับ ๑ อำเภอ โดยเข้าร่วมกับ พชอ. (คณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับ อำเภอ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับพื้นที่ พ.ศ. ๒๕๖๑ (๔) มหาวิทยาลัยเข้าร่วมในกลไกประสานงานระดับจังหวัด ในแต่ละจังหวัดควรมีกลไก ประสานงานการพัฒนาจังหวัดอย่างบูรณาการโดยเอาชุมชนท้องถิ่นเป็นตังตั้ง โดยอาจใช้ ชื่อว่า ที่ประชุมประชาคมภูมิบ้านภูมิเมืองจังหวัดนครนายก ที่ประชุมประกอบด้วยภาครัฐ ภาคธุรกิจ ภาคสังคม และมหาวิทยาลัยในจังหวัด หรือที่ สนับสนุนจังหวัด ภาครัฐ มีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้นำ ภาคสังคม นอกจากภาคประชาสังคมในจังหวัดแล้ว ควรมีคนเก่าคนแก่ของจังหวัดที่ไปมี บทบาทหรือชื่อเสียงระดับประเทศ คนเหล่านี้ล้วนมีสำนึกรักบ้านเกิด เป็นที่รู้จักของคนในจังหวัด และมีบารมี จะทำให้ที่ประชุมภูมิบ้านภูมิเมืองจังหวัดมีความเข้มแข็ง ๖ ที่ประชุมประชาคมภูมิบ้านภูมิเมืองจังหวัดประชุมทุก ๑ หรือ ๒ เดือน ทำหน้าที่ติดตาม ความก้าวหน้าของการพัฒนาระดับหมู่บ้าน ตำบล และจังหวัด สนับสนุนให้มีการพัฒนาอย่าง บูรณาการเต็มพื้นที่จังหวัด และแสวงหาการสนับสนุนจากองค์กรนอกจังหวัด ๗ ๕ # ผลที่คาดว่าจะเกิดขึ้น (๑) มหาวิทยาลัยได้สัมผัสความเป็นจริงของแผ่นดินไทย และมีบทบาทในการพัฒนา จะทำให้ คณาจารย์และนักวิชาการมีสมรรถนะในการคิดเชิงระบบและการจัดการ นอกเหนือไปจาก การมีความรู้เชิงเทคนิค สมรรถนะใหม่จะทำให้มหาวิทยาลัยมีบทบาทนำในการพัฒนา ประเทศ (๒) การเรียนรู้ร่วมกันในการปฏิบัติในพื้นที่ จะส่งสัญญาณย้อนกลับมาที่มหาวิทยาลัย ถึงความ ต้องการในการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีที่สอดคล้องกับความต้องการของพื้นที่ และทำให้ มหาวิทยาลัยสามารถปรับระบบการศึกษาให้เหมาะสมยิ่งขึ้น (๓) จะพบว่าข้าราชการส่วนท้องถิ่นต้องการการศึกษาเพิ่มเติมเรื่องใดบ้างในการปฏิบัติหน้าที่ ได้ดีขึ้น มหาวิทยาลัยสามารถจัดหลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง หรือระดับปริญญาโท จำนวนมาก ที่สอดคล้องกับการพัฒนาในพื้นที่ มหาวิทยาลัยจะมีรายได้จากการจัด หลักสูตรเหล่านี้ (๔) มหาวิทยาลัยมีสมรรถนะในการพัฒนานโยบายสาธารณะ ซึ่งมีความสำคัญยิ่งต่อการพัฒนา ประเทศ ความรู้ทางเทคนิคอย่างเดียวไม่ทำให้คิดเชิงนโยบายได้ แต่การร่วมพัฒนาโดยเอา พื้นที่เป็นตัวตั้ง จะทำให้เกิดความคิดเชิงนโยบาย (๕) เกิดการพัฒนาอย่างบูรณาการเต็มพื้นที่จังหวัด ทำให้เกิดงจังหวัดที่ร่มเย็นเป็นสุข เมื่อทุก จังหวัดมีการพัฒนาอย่างบูรณาการ ก็จะเกิดประเทศไทยที่ร่มเย็นเป็นสุข หรือประเทศไทย ที่น่าอยู่ที่สุด ๘ # ๖ ## ภาคีร่วมพัฒนาจังหวัด มหาวิทยาลัยเป็นภาคีหนึ่งในการร่วมพัฒนาจังหวัด ยังมีภาคีอื่นๆ อีกหลายองค์กร ที่สำคัญ ที่เรียกว่า เบญจภาคี อันประกอบด้วย (๑) พอช. (สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน) (๒) สสส. สำนัก ๓ (สำนักสนับสนุนสุขภาวะชุมชน) (๓) กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น (๔) กรมการพัฒนาชุมชน (๕) กรมการปกครอง ทั้ง ๕ องค์กรร่วมมือกันทำงานในพื้นที่อยู่แล้วในกว่า ๒,๐๐๐ ตำบล เขาย่อมยินดีถ้า มศว. จะเข้ามาสนับสนุนทางวิชาการอย่างเต็มตัวในจังหวัดนครนายก มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์ ซึ่งมีภารกิจในการส่งเสริมการปฏิรูปการเรียนรู้ ก็ยินดีที่จะ ร่วมงานกับ มศว. ในจังหวัดนครนายก นอกจากนี้ยังมีองค์กรอื่นที่อยู่ในข่ายจะเข้ามาร่วมมือ เช่น ธกส. ธนาคารออมสิน ภาคธุรกิจ ทั้งในพื้นที่และส่วนกลาง เมื่อการพัฒนาดำเนินไป จะมีภาคีเพื่อจังหวัดนครนายกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ส # ๗ การดำเนินงาน (๑) เริ่มต้น ฝ่ายแผนและยุทธศาสตร์เพื่อสังคมของ มศว. เชิญประชุมปรึกษาหารือในหมู่ ตัวแทนภาคี เพื่อตกลงกันในหลักการ (๒) จัดประชุมใหญ่เรื่อง มศว.กับการสนับสนุนการพัฒนาอย่างบูรณาการในจังหวัดนครนายก อาจจัดที่ มศว.องครักษ์ จังหวัดนครนายก โดยเชิญตัวแทนจากทุกคณะ และสถาบันของ มศว. ภาคีร่วมพัฒนา และกลไกในพื้นที่ เพื่อสร้างเป้าหมายและวิสัยทัศน์ร่วม (๓) ฝ่ายแผนและยุทธศาสตร์เพื่อสังคมของมศว. ร่วมกับภาคีบางส่วนโดยเฉพาะ สสส. ทำ แผนปฏิบัติ และจัดประชุมร่วมทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องเพื่อพิจารณาแผน (๔) หลังจากนั้นทุกฝ่ายปฏิบัติตามแผน (๕) ภาคีจัดให้มีคณะติดตามการปฏิบัติ เพื่อช่วยเหลือ แก้ไขอุปสรรคติดขัด ให้ปฏิบัติได้ (๖) ภาคีจัดให้มีการประเมินผลการปฏิบัติตามแผนทุกปี เพื่อนำผลประเมินมาปรับ กระบวนการให้ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง (๗) มีการประชุมภาคีร่วมพัฒนาจังหวัดนครนายกทุก ๑ - ๒ เดือน เพื่อติดตามผล แก้ไข อุปสรรคขัดข้อง สร้างนวัตกรรมในการพัฒนา ถ้าสามารถจัดประชุมได้อย่างต่อเนื่อง ก็จะ สะสมปัญญาร่วมในการพัฒนาพื้นที่ เป็นตัวอย่างแก่จังหวัดอื่นๆ (๘) อาจจัดให้การประชุมสมัชชาพัฒนาจังหวัดอย่างบูรณาการ โดยร่วมกันทั้ง ๗๗ จังหวัด จะ เป็นพลังมหาศาลที่คนไทยจำนวนมากเรียนรู้ร่วมกันในการปฏิบัติ เพื่อพัฒนาประเทศไทย ให้เป็นสังคมศานติสุข ๑๐ PGET วิธีทำงาน ๑ มหาวิทยาลัย / ๑ จังหวัด ประเวศ วะสี

shareแบ่งปันเนื้อหา