auto_awesome_motionไฟล์ดิจิทัลที่เกี่ยวข้อง (3 ไฟล์)

chrome_reader_modeเรื่อง

หลักการใหญ่ประเทศไทยที่จะไปพ้นวิกฤตหลังโควิด

chrome_reader_modeคำอธิบาย

บทความ ลายมือเขียนอธิบายการพัฒนาสังคม ที่ยั่งยืน ต้องเป็นการพัฒนาอย่างบูรณาการ ต้องบูรณาการอย่างน้อย 8 เรื่อง อย่างเชื่อมโยงอยู่ในกันและกัน คือเศรษฐกิจ - จิตใจ - สังคม - สิ่งแวดล้อม - วัฒนธรรม - สุขภาพ – การศึกษา - ประชาธิปไตย

chrome_reader_modeบทคัดย่อ

# หลักการใหญ่ประเทศไทย ที่จะไปพ้นวิกฤตหลังโควิด ## ประเวศ วะสี (๖ ตุลาคม ๒๕๖๓) ทิศทางอนาคตประเทศไทยหลังโควิด เป็นเรื่องที่สังคมไทยทุกภาคส่วนควรจะรวมตัวร่วมคิด ร่วมทำ ต้องตีประเด็นให้แตกว่าหลักการใหญ่คืออะไร มิฉะนั้นจะคิดเรื่องปลีกย่อยและแยกส่วน แบบเดิม ที่ทำให้ติดอยู่ในหลุมดำแห่งวิกฤตการณ์ต่อไป ที่โลกอันนำโดยอารยธรรมตะวันตก แม้จะคิดเก่งทำเก่งเพียงใด แต่เป็นการคิดแบบแยกส่วน และทำแบบแยกส่วน การคิดแบบแยกส่วน ทำแบบแยกส่วนจะนำไปสู่การเสียสมดุลและสภาวะ วิกฤตเสมอ เพราะไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงตามธรรมชาติ และกฎของธรรมชาติ ที่สรรพสิ่งล้วน เชื่อมโยงเป็นองค์รวม (Wholeness) .ในระดับต่างๆ จนกระทั่งโลกทั้งโลกก็เชื่อมโยงเป็นองค์รวม เดียวกันน ดังที่เมื่อโควิดระบาดก็กระทบไปทุกองคาพยพของโลก โลกหลังโควิดที่จะไม่ให้วิกฤตแบบเดิม มนุษย์ต้องมีปัญญา หรือ วิชชา (ซ.ช้าง ๒ ตัว) ที่เห็น ธรรมชาติตามความเป็นจริง คือปัญญาที่เข้าถึงความเป็นองค์รวม ในกรณีของประเทศไทยคือการเห็น # ประเทศไทยที่บูรณาการเป็นองค์รวมหนึ่งเดียว ทำนองเดียวกับชีวิตร่างกาย ที่เซลล์นับเป็นล้านๆ เซลล์ และอวัยวะน้อยใหญ่ มี สมอง หัวใจ ตับ ปอด ต่อมเอ็นโดครีน และอื่นๆ ทั้งหลายทั้งปวง ทั้งหมดบูรณาการกันเป็นองค์รวม คือ ร่างกายหรือชีวิตของเรา เซลล์มะเร็งเป็นตัวอย่างของเซลล์ที่สูญสำนึกแห่งองค์รวม มันทำตัวแยกส่วนเป็นเอกเทศ ไม่ คำนึงถึงความเป็นองค์รวมของร่างกายทั้งหมด ทำให้องค์รวมเสียสมดุล ป่วย และตาย ฉันใด การที่ประเทศไทยจะพ้นวิกฤต คนไทยทั้งหมดหรือมากที่สุดที่จะเป็นไปได้ ต้องมี สำนึกแห่งประเทศไทยที่บูรณาการเป็นองค์รวมหนึ่งเดียว ยุคสมัยนี้เป็น ยุคแห่งการแตกแยกครั้งใหญ่ (The Great Divide) ทั้งทั่วโลกและใน ประเทศไทย ทั้งนี้เพราะคิดแบบแยกส่วน ทำให้แบ่งเป็นข้างเป็นขั้ว ธรรมชาติไม่ได้แบ่งเป็นข้างเป็น ขั้ว แต่ดำเนินไปบนทางสายกลางแห่งความเป็นเหตุเป็นผลล้วนๆ ที่เรียกว่ากระแสแห่งอิทัปปัจจยตา การรู้เห็นเป็นส่วนๆ แล้วทะเลาะกันใหญ่ ก็เหมือนตาบอดคลำช้าง เพราะทุกคนล้วนตาบอด ไม่เห็นช้างทั้งตัว รู้เห็นเป็นส่วนๆ เท่าที่ตัวสัมผัสได้ ซึ่งแต่ละส่วน เช่น งวง หู หาง ขา ลำตัว ล้วนไม่ เหมือนกัน ที่ทะเลาะกันเพราะอยากให้คนอื่นรู้เห็นเหมือนตัว แต่ถ้าตาไม่บอดก็จะเห็นว่าทุกส่วนที่ ต่างล้วนเป็นของช้างตัวเดียวกัน ถ้าเห็นช้างทั้งตัวก็ไม่มีอะไรจะทะเลาะกัน คนไทยต้องเลิกตาบอด และเห็นประเทศไทยทั้งตัวเป็นองค์รวมเดียวกัน ก็ไม่มีอะไรจะทะเลาะกัน เพราะเป็นคนที่สมบูรณ์ต้องมีทั้งแขนซ้ายและแขนขวา เครื่องบินที่จะบินได้ก็ต้องมีทั้งปีกซ้ายและปีกขวา การเป็นซ้ายเป็นขวา ถ้ามองว่าล้วนเป็นส่วนของประเทศไทย หนึ่งเดียวกัน ก็ไม่มีอะไรจะทะเลาะกัน ฉะนั้น แทนที่จะคิดแบบแยกส่วน ควรจะเปลี่ยนเป็นคิดและทำแบบบูรณาการ ฉะนั้น การสื่อสารทุกประเภท ทั้งสื่อสิ่งพิมพ์ วิทยุ โทรทัศน์ โซเชียลมีเดีย และการสื่อผ่าน ศิลปะ และเชิงสัญลักษณ์ต่างๆ ควรเป็นสื่อทางปัญญา สื่อให้คนไทยเกิดปัญญา เข้าถึงประเทศไทย ที่บูรณาการเป็นองค์รวมหนึ่งเดียวกัน และต้องพัฒนาแบบบูรณาการ แทนที่การพัฒนาแบบแยก ส่วน # การพัฒนาอย่างบูรณาการโดยเอาพื้นที่เป็นตัวตั้ง ที่ผ่านมาเราพัฒนาแบบแยกส่วนโดยเอากรมเป็นตัวตั้ง กรมนั้นตั้งขึ้นโดยเอาเรื่องเป็นตัวตั้ง เช่น กรมดิน กรมน้ำ กรมต้นไม้ กรมข้าว ฯลฯ การพัฒนาโดยเอากรมเป็นตัวตั้งจึงเป็นการพัฒนาแบบแยกส่วนตามชื่อของกรม เราพัฒนาเศรษฐกิจแบบแยกส่วนจากสังคม สิ่งแวดล้อม และอื่นๆ การศึกษาก็แยกส่วนจากความจริงของชีวิตไปเอาวิชาเป็นตัวตั้ง สุขภาพก็แยกเป็นเรื่องมดหมอหยูกยาและโรงพยาบาลเท่านั้น แต่ความจริงสุขภาพบูรณาการอยู่ในการพัฒนาทั้งหมด ดังที่พูดว่าสุขภาพคือทั้งหมด (Health is the Whole) ดังนี้เป็นต้น การพัฒนาอย่างบูรณาการ ต้องบูรณาการอย่างน้อย ๘ เรื่อง อย่างเชื่อมโยงอยู่ในกันและกันคือ "เศรษฐกิจ - จิตใจ - สังคม - สิ่งแวดล้อม - วัฒนธรรม - สุขภาพ - การศึกษา - ประชาธิปไตย" ในทุกพื้นที่ อันได้แก่ ชุมชน หรือหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด พื้นที่ใดที่มีการพัฒนาอย่างบูรณาการทั้ง ๘ เรื่องดังกล่าว จะเป็นพื้นที่แห่งศานติสุข ประดุจสวรรค์บนดิน ทรัพยากรเพื่อการพัฒนาของเรามีมาก ทั้งในชุมชนท้องถิ่น ภาครัฐ ภาคการศึกษา และภาคธุรกิจ ถ้าเรามีความมุ่งมั่นร่วมกันที่จะพัฒนาอย่างบูรณาการโดยเอาพื้นที่เป็นตัวตั้ง แล้วบูรณาการพลังจากทุกภาคส่วนไปสนับสนุน ๘๐๐ อำเภอ ๘,๐๐๐ ตำบล ก็ไม่เหลือบ่ากว่าแรงเลย ที่จะเกิดการพัฒนาอย่างบูรณาการเต็มแผ่นดิน ประเทศไทยทั้งประเทศจะเจริญด้วย "เศรษฐกิจ - จิตใจ - สังคม - สิ่งแวดล้อม - วัฒนธรรม - สุขภาพ - การศึกษา - ประชาธิปไตย" เกิดศานติสุข ประดุจสวรรค์บนดิน คนไทยสามารถฝันถึงประเทศไทยยุคใหม่ ที่อาจเรียกว่าประเทศไทยยุคศรีอาริยะ คือ ประเทศไทยที่มีการพัฒนาอย่างบูรณาการเป็นสังคมศานติสุขประดุจสวรรค์บนดิน และทำให้เป็นจริงได้ โดย ๑. สร้างปัญญาให้คนไทยเห็นประเทศไทยที่เป็นองค์รวมหนึ่งเดียวกัน หลุดออกจากอวิชชาหรือความหลงผิด ที่คิดและทำแบบแยกส่วน ๒. พัฒนาอย่างบูรณาการโดยเอาพื้นที่เป็นตัวตั้ง โดยรวมพลังจากทุกภาคส่วนของสังคมไปสนับสนุน ๘๐๐ อำเภอ ๘,๐๐๐ ตำบล ให้สามารถจัดการพัฒนา "เศรษฐกิจ - จิตใจ - สังคม - สิ่งแวดล้อม - วัฒนธรรม - สุขภาพ - การศึกษา - ประชาธิปไตย" อย่างเชื่อมโยงอยู่ในกัน และกัน จนเกิดเป็นแผ่นดินศานติสุขดุจสวรรค์บนดิน เมื่อคิดถูกและทำถูก ก็ไม่ยากเลยที่เราจะร่วมสร้างประเทศไทยที่น่าอยู่ที่สุด โดยเป็นประเทศ ที่ทุกคนมีศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์ มีส่วนร่วมคิดร่วมทำในการพัฒนาประเทศ และร่วมรับ ผลประโยชน์จากการพัฒนาอย่างเป็นธรรม ประเทศมีสมรรถนะสูง มีศักดิ์ศรี มีความสง่างาม ที่คน ไทยทุกคนภาคภูมิใจในประเทศของตนร่วมกัน PQET หลักการใหญ่ประเทศไทยที่จะไปพ้น วิกฤตหลังโควิด ประเวศ วะสี

shareแบ่งปันเนื้อหา